Bij mij speelde sterk de behoefte om te weten waar ik naar op weg ben. Ik wilde een stip op de horizon creëren voor het werk dat ik doe of wil gaan doen. Als je geen doel of focus hebt, dan kan je alle kanten op. Voordat ik die concrete stip kan definiëren, vind ik het belangrijk om eerst naar binnen te gaan, mijn innerlijke kompas neer te zetten.

Dat was voor mij de reden om voor het programma te kiezen: eerst naar de kern gaan en vervolgens kijken welke kant je op wilt lopen. Ik ben op zoek naar werk dat bijdraagt aan mijn leven, die twee wil ik op één of andere manier met elkaar integreren.

De sessies waren voor mij nog wel lastig omdat ik nog met zoveel andere dingen in mijn hoofd bezig ben. Ik volg een reïntegratietraject en heb wel even geaarzeld of het het juiste moment was. Mijn identiteit was helemaal losgekoppeld van wat ik deed. Daarom heb ik ook wat meer ruimte tussen de sessies genomen. Maar ik kwam iedere sessie heel geïnspireerd uit. Het heeft mij in contact gebracht met een stuk waar ik niet mee bezig was, dat ver bij me vandaan ligt. Dat geeft nieuwe inzichten. En de rode draad werd steeds beter zichtbaar.

 

Voor mij is het belangrijkste resultaat dat ik de kern van wat ik doe en wil bereiken helder heb

 

De sessie met de associaties (pijlers om op te bouwen) heeft hier het meest aan bijgedragen. Woorden opschrijven op post-it’s helpt je om de positieve dingen te benoemen en tot de kern te komen van wat je belangrijk vindt. Het liet mij zien waar ik goed in ben, dat gaf zelfvertrouwen.
Mijn conclusie is wel dat ik het eerst in het dagelijks leven moet gaan ‘leven’ voordat ik het zakelijk kan vertalen.

Veel mensen willen, als ze op zoek zijn naar ander werk, gelijk concreet weten wat ze moeten gaan doen. Er zijn er maar weinig die terug naar de basis gaan en van daaruit stappen zetten. Ik raad het programma aan als je die nieuwe stap goed aan wilt pakken. Als de kern helder is, kan je veel bewuster keuzes maken.